شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۶ - Saturday 22 July 2017
کد خبر : 39708
تاریخ انتشار : جمعه ۱۹ تیر ۱۳۹۴ - ۱۷:۴۱
- بازدید

کابوس سیاه صهیونیست ها و صدای سبز ایرانی

موسیقی پارس – علیرضا ایرانی نژاد: تاریخ به جای مقدمه به هر شکل همکاری یکی از خوانندگان ایرانی (با هر سبکی و با هر نگاه زیبایی شناسانه ای)، با یکی از مطرح ترین چهره های موسیقی راک ترکیه اتفاقی نیست که بتوان بسادگی از کنار آن گذر کرد.   این بار اول نیست که شاهد همکاری هنرمندان موسیقی ایرانی و ترک هستیم. که پیشینه این […]

موسیقی پارس – علیرضا ایرانی نژاد:

تاریخ به جای مقدمه

به هر شکل همکاری یکی از خوانندگان ایرانی (با هر سبکی و با هر نگاه زیبایی شناسانه ای)، با یکی از مطرح ترین چهره های موسیقی راک ترکیه اتفاقی نیست که بتوان بسادگی از کنار آن گذر کرد.

 

این بار اول نیست که شاهد همکاری هنرمندان موسیقی ایرانی و ترک هستیم. که پیشینه این نوع همکاری به سالهای پیش از انقلاب باز میگردد.

 

چندی پیش هم بازار موسیقی ایران شاهد انتشار آلبوم مشترک کیهان کلهر و اردال ارزنجان بود که اتفاقا با استقبال چشمگیری هم از سوی مخاطبان روبرو شد.

 

اما خبری که این روزها به نوعی نقل محافل موسیقی است و عده ای با خوشبینی بسیار به انتظارش نشستند و عده ای هم کماکان صحت این خبر را ( بخوانید به سرانجام رسیدن این پروژه) را از میان هاله ای از اما اگر ها می نگرند، کنسرت مشترک کامران رسول زاده و مورات ککیلی است.

 

عشق بمثابه پیشه

کامران رسول زاده خواننده ایست که به اعتقاد بسیاری پاپ میخواند. اما در کارنامه هنری کامران رسول زاده شاهد قطعاتی بوده ایم که بی هیچ شک و شبهه ای باید آنرا در سبک راک بررسی کرد.

 

کامران رسول زاده در اصل یک شاعر ( بخوانید ترانه سرا) است. به گفته خودش ادبیات اصلی ترین دلمشغولی اوست. او فلسفه را حرف نمیزند. فلسفه کلیت و تمامیت شخصیت هنرمندانه کامران رسول زاده است. فلسفه ای که دوست دارم آنرا فلسفه عاشقیت بنامم.

 

به اعتقاد من واژگان کامران رسول زاده که ایینه تمام نمای فلسفه وجودی و تفکر اوست، به او مرتبتی ویژه در بین دیگر خوانندگان ایرانی بخشیده است.

 

کامران رسول زاده سروده های خود را می خواند. پس قبل و بهتر از هر کسی از بوطیقای موسیقی جاری در بستر واژگانش آگاهی دارد. پس احساس سرشار جاری در صدای کامران رسول زاده نه رویدادی اتفاقی که بنوعی زخمه ای آگاهانه است بر ترنمات موسیقایی این هنرمند. و به اعتقاد من این را باید نقطه قوت منحصر بفرد کامران رسول زاده در بین هنرمندان همزمان خودش دانست.

 

و این چنین است که سروده های رسول زاده آنگاه که در بستر موسیقی راک جاری میشوند از اصالت ایدیولوزیک این موسیقی برخوردارمی شود. و این اصالت ایدیولوژیک به نظر من یکی از عناصر لاینفک موسیقی راک در هر ملیت و با هر زبانی باید دانست. و همین جریان زلال عشق کامران است که آنگاه که رنگ و بوی میهن پرستانه به خود میگیرد با بغض و خشم (درخت) را در پاسخ به یاوه سرایی ناکسانی می سراید که چشم دیدن ایران آباد ما را ندارند.

 

شاید اگر احساس را عنصر اصلی در شاکله هنرمندانه رسول زاده بنامیم راه به بیراهه نرفته باشیم. اما متاسفانه این احساس سرشار همانگونه که در بسیاری از موارد از نقاط قوت موسیقی رسول زاده است. در برخی موارد هم عرصه ای چالش برانگیز برای اوست. آنگاه که ناتوان از کنترل این سیل خروشان باعث میشود راک رسول زاده از فرط احساسات رمانتیک بیش از اندازه نرم و لطیف شود.

 

 

کابوس سیاه اسراییل یا مورات ککیلی

شخصیت هنری این هنرمند راک ترکیه که شاکله ظاهری او مرا به شدت به یاد نیکولو پاگانینی ( آهنگساز برجسته ایتالیایی ) می اندازد، خود ایینه تمام نمای یک راکر معترض اما بشدت اخلاق مدار است. مطابق آنچه از دور و نزدیک شنیده ایم او یک مسلمان واقعی است. شرب خمر نمیکند و در محافلی اینچنینی به هیچ روی ظاهر نمیشود. واجبات دینی خود را فراموش نمیکند و از همه جذاب تر، او یک ضد صهیونیسم دو آتشه است. دعوت مورات از هوادارانش برای تجمع در مقابل سفارت اسراییل در اعتراض به فجایع نوار غزه، به گفته کامران رسول زاده یکی از پررنگ ترین اقدامات ضد اسراییلی جامعه هنری ترکیه بود که منجر به تعطیلی سفارت اسراییل در این کشور شد. به گفته کامران رسول زاده یکی از دلایلی که باعث شد تا کامران به همکاری با مورات علاقمند شود همین قرابت های فرهنگی و سیاسی بود.

 

اما در زمینه موسیقی مورات ککیلی یک راکر به شدت توانمند است که آنسامبلی متشکل از نوازندگانی چیره دست و تمام عیار دارد. گروه مورات ککیلی یکی از توانمند ترین گروه های باسابقه موسیقی راک ترکی یا همان آنادولو راک است. مورات هم صدایی پر احساس همانند کامران رسول زاده دارد.

 

به هر شکل این دو هنرمند هنرمندانی شرقی هستند و مولفه های مشترک موسیقایی ایران و ترکیه هرچند در بستری کاملا متفاوت ( یعنی موسیقی راک) قرار دارند اما باعث می شود که اجرای مشترک این دو هنرمند از جذابیت های خاصی برخوردار شود. هرچند خواندن راک به زبان ترکی با توجه به اکسنت های زبان ترکی قدری کار را در این اجرای مشترک برای مورات ککیلی ساده تر میکند اما تسلط کامران شاعر به واژگان فارسی و شناخت کامل او از اکسنت های زبان فارسی و تسلط همزمان وی به هر دو زبان ترکی و فارسی او را قادر خواهد ساخت تا از این عرصه چالش برانگیر به خوبی و با موفقیت عبور کند.

 

از تهران تا استامبول همگام با تاریخ

حال این آوازه خوان عاشق شهر ما قرار است در استامبول شهر هنرمندانی که در سالهای قبل آرزوی میهمان شدن در جمع هنرمندان ایرانی را در سر می پروراندند میهمان هنرمندانی باشد که در سالهای سکوت اجباری موسیقی راک در ایران با سرعت و شتابی هر چه تمام تر به پیش تاختند.

 

هرچند نباید از پا را از مرز انصاف فراتر گذاشت. موسیقی راک در ترکیه به شهادت تاریخ تطبیقی موسیقی راک ایران و ترکیه از پیشینه ای عمیق تر برخوردار است.

 

در سالهایی، موسیقی پاپ ایران مرجع و نهایت ارزوی هنرمندان موسیقی پاپ ترکیه بود. در همان سالها هنرمندان موسیقی راک ترکیه هم مانند راکر های ایرانی ارام آرام در پی یافتن هویت بومی – هنری خود در این نوع از موسیقی بودند. اما بناگاه جریان موسیقی راک ایران در کمایی حدودا دو دهه ای فرو میرود و موسیقی پاپ ایران هم دچار سرنوشتی مشابه موسیقی راک ایران میشود.

 

امروزه اگر موسیقی پاپ ترکیه را بنوعی در همان جایگاه موسیقی پاپ ایران سالهای دهه پنچاه بررسی کنیم چندان بیراهه نرفتیم. کافیست نیم نگاهی به اثار تولید شده در زمینه موسیقی پاپ ایران داشته باشیم به جرات میتوان گفت که آهنگسازان موسیقی پاپ ایران نگاهی بسیار فراتر از نیم نگاه به موسیقی پاپ ترکیه دارند.

 

اما داستان موسیقی راک ایران قدری با موسیقی پاپ این مرز و بوم متفاوت است. امروزه سکان موسیقی راک ایران در دست جوانانی است که بسیار سهل و راحت تر از اسلاف خود به جریان اطلاعات دسترسی دارند. و به همین واسطه بر خلاف فعالین موسیقی پاپ نه از جریان موسیقی پاپ ترکیه که از جریان اصلی موسیقی راک جهان تاثیر و درس می گیرند. و جالب اینجاست که هنرمندان راک ترکیه هم مانند هنرمندان ایرانی چشم به جریان اصلی موسیقی راک داشته و دارند.

 

اما …. به هر شکل هنرمندان راک ترکیه موفق شدند که در سالهایی که جریان موسیقی راک ایران در سکوتی ناخواسته بود کار را به جایی برسانند که بتوانند مدعی بنیان گذاری ( آنادولو راک یا تی راک) باشند . در حالی که جریان موسیقی راک ما متاسفانه با بحران های هویتی متعددی دست به گریبان است.

 

تاریخ تکرار می شود

حال قرار است هنرمندی از تبار خوانندگان پاپ – راک ایران در شهر استامبول در کنار یکی از نام آور ترین هنرمندان موسیقی راک ترکیه پای بر صحنه بگذارد تا تاریخ موسیقی این دو کشور دیگر باره شاهد همصدایی هنرمندان ایران و ترکیه باشد. و قطعا با توجه به هویت زیبایی شناسانه این دو هنرمند یعنی مورات ککیلی و کامران رسول زاده به راحتی میتوان پیش بینی کرد که آنچه بر صحنه سالن کنگره خلیج شهر استامبول با حضور این دو هنرمند خواهد گذشت به شدت رنگ و لعاب موسیقی راک را خواهد داشت.

 

 

 

منبع: اختصاصی سایت موسیقی پارس

منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 75
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.